Znamię .

Witam ! Dawno nic nie pisałam z opowiadania na blogu... . Miłego czytania ~.Przepraszam, za tak długą przerwę . Przysyłane opowiadanie z Przystankiem sprawiło,że w końcu mi się udało dokończyć ten rozdział !
                                Pepe.

Rozdział IV
Kilka lat później... 

 -Ej, Sara , obudź się !- chłopiec zaczął delikatnie dziewczynę szturchać .- Saaaaraaa.Znowu się spóźnimy na rozpoczęcie roku ? Wiesz,że dyrektor będzie wściekły.- westchnął zrezygnowany ,że dziewczyna śpi dalej . Zdjął kołdrę z niej .
-Nawet pospać mi nie dasz.- mruknęła i wstała.
  Wstała i ubrała się . Chłopiec wcześniej to zrobił . Zjedli śniadanie i poszli do szkoły. Od dzisiaj byli uczniami drugiej klasy gimnazjum. Poszli pod dom Haruki - ich znajomej, będącej japonką w połowie .
Przyjaźnili się razem i zawsze chodzili do szkoły. Pobiegli szybko po dziewczynę i ledwo co przed czasem wparowali do budynku .Jak zawsze dyrektor przeciągał mowę ,że ucznie byli zmuszeni dotlenić umysły poprzez ziewanie . Po rozpoczęciu roku poszli na lody , jak zawsze do tej samej kafejki . Dziś postanowili zamówić o smaku wanilii . Kai co chwilę zerkał przez ramię , czuł ,że ktoś go obserwuje, ale nie wiedział któż to taki .Odprowadzili Harukę do domu i szli ulicą  .
-Nee, Sara, wiesz co ?Czuję się jakoś dziwnie obserwowany..- westchnął.
-Też mam takie uczucie , ale temu człowiekowi chyba chodzi o Ciebie .. .Przynajmniej ja odnoszę takie odczucie. 
- Zgadzam się z Tobą . Wejdę do sklepu , a Ty idź do domu , dobra? 
-Hm,a  po co ...? 
- Jestem pewnie silniejszy  od niego, jak od większości. Pogadam z nim... .Ale nie chcę by coś Tobie się stało.- uśmiechnął się . 
- Ale wrócisz, prawda? 
- No ba, oczywiście !
- Dobra, zgadzam się.. .Ale nie rozmawiajcie za długo.- westchnęła i z chichotem poczochrała go po włosach.- Inaczej będę się martwić o takiego imbecyla jak Ty ! - zaśmiała się. 
- Dobrze . - uśmiechnął się.
Rozeszli się .Sara poszła do domu, tak jak jej przyjaciel chciał. Usiadła na biurku i zaczęła odrabiać lekcje . Myślała o Kai, który w tym czasie zdążył kupić wodę i wyjść ze sklepu . 
Podszedł do mężczyzny i na niego spojrzał. Ten człowiek miał wisiorek... .Klucz. Klucz.Klucz. Taki sam klucz jak u niego. Popatrzył w jego oczy. 
-Skąd masz taki klucz ...? - mężczyzna w odpowiedzi się uśmiechnął.
-Nazywam się Ariel Thomason . - uśmiechnął się i popatrzył na swój klucz , a potem na chłopaka. -Zauważyłeś,że Cię śledziłem, prawda? 
- Owszem. Tak prostej rzeczy nie dało się przeoczyć . Skąd masz ten wisiorek ..? 

- Jak masz na imię ? 
- Kai . - mężczyzna w tym momencie się zaśmiał .
- Naprawdę sądzisz,że masz tak denne imię ? 
- Ono nie jest denne. Jest ładne . - uśmiechnął się . 
- Hahahahha. A to Ci dopiero. A wiesz jak się naprawdę nazywasz..? 
- Nie .. .
-To powiem Ci chłopczyku. - uśmiechnął się tajemniczo. 
CIĄG DALSZY NASTĄPI ...